Welkom bij Plan International Nederland.
Fijn dat je onze site bezoekt! Plan International Nederland maakt gebruik van cookies. Heel handig voor ons maar zeker ook voor jou. Want met cookies zorgen we er o.a. voor dat we de website gebruiksvriendelijker kunnen maken en we je een fijne ervaring kunnen bieden. Daarnaast zetten we bijvoorbeeld cookies van Google in om activiteiten op onze website te analyseren en onze pagina's te verbeteren. En we plaatsen ook cookies van o.a. Microsoft, Facebook en Twitter voor social media- en advertentiedoeleinden. Zo kunnen wij gerichte campagnes voeren om meer mensen te bereiken zoals jij. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Je kunt je toestemming altijd weer intrekken. Lees meer hierover in ons cookiebeleid.

Fietsers bloggen live vanuit Malawi

  • 17 juni 2019

18 avonturiers zijn de uitdaging aangegaan om bijna 500 km te fietsen over de dirt roads en langs de lokale bevolking van Malawi. Alle fietsers hebben vooraf minimaal € 4.000 aan sponsorgeld opgehaald, waarmee ze het werk van Plan International steunen in de strijd tegen kindhuwelijken in Malawi. Onderweg bezoeken de deelnemers diverse Plan projecten om zo met eigen ogen het verschil dat deze projecten maken te zien.

Blogs en live locatie

Ben je benieuwd naar hun ervaringen en avonturen? Lees hier de persoonlijke blogs van de deelnemers. Ook is de locatie van de fietsers live te volgen!
Wil jij ook een onvergetelijke challenge aangaan? Kijk hier voor meer informatie.

Azungu! Azungu! Het dorp loopt uit.

Door Merel Vrieling en Marenthe Witte

Gisteravond na een heerlijke maaltijd kregen we een briefing voor de tweede fietsdag. De heftige afdaling die we op de eerste dag gehad hebben moet opnieuw afgelegd worden, maar nu omhoog… Mentaal best een pittige boodschap voor het slapen gaan. Gelukkig viel voor ons het eerste nachtje kamperen mee. Een vertrouwde tent na onze reis door zuidelijk Afrika vorig jaar. Niet iedereen had even goed geslapen, maar een goed ontbijt met eieren, worstjes en toast doet wonderen. Klaar voor de nieuwe uitdaging!

Inmiddels heeft iedereen de fiets goed onder controle, maar terwijl de spieren nog koud zijn moeten we vol aan de bak. Iedereen doet z’n uiterste best om de berg te trotseren en bij de meeste is het al fietsend nog gelukt ook. De helling is overwegend 11% en bij sommige stukken hebben we de 15% aangetikt. Wat een kanjers in deze groep! De dag is hiermee gelijk aan.

Foto: Marjolein van der Klaauw

Nadat we uitgehijgd zijn is er ruimte om de omgeving in ons op te nemen. We rijden langs fantastische vergezichten waar andere snellere ploeggenootjes foto’s maken. Alles wordt dus vastgelegd. We kijken onze ogen uit. Om de paar kilometer komen we in een dorpje, waar heel veel belangstelling voor ons is. Zowel langs de dirt roads en asfaltwegen staan tientallen kinderen op ons te wachten. Iets verder weg staan de oudere mannen en vrouwen toch ook nieuwsgierig naar ons te kijken. Ze roepen in koor “Azungu! Azungu!”, wat ‘blank persoon’ betekent. Iets terugroepen geeft een brede glimlach terug. Dit bevestigt de zelfgeclaimde uitspraak “this is the warm heart of Afrika”. Met zoveel bekijks en leuke reacties fiets je niet alleen en trap je met een glimlach verder.

Foto: Marjolein van der Klaauw

Naast het klimmen hebben we ook stukken ‘African flat’, wat vaak los zand en veel andere weggebruikers betekent. Motoren en fietsen zijn helemaal afgeladen. Daarnaast is ook het eerste ‘wildlife’ gespot, waarvoor we elkaar steeds waarschuwen met de uitspraak “goat on the road”, omdat het zo lekker bekt. De afdalingen waren ook pittig. Het lijkt zo makkelijk, maar je hebt toch wel een stukje techniek nodig. Slippend de fiets onder je billen houden en veilig beneden komen.

De laatste kilometers over het asfalt leken ineens best wel goed te doen, maar stiekem hebben we weer veel hoogtemeters overwonnen! Bij aankomst bij de lodge dachten dat we ‘mooi’ gekleurd waren door de zon die door de Hollands lijkende wolken scheen. Helaas bij de primitieve douche bleek het overgrote deel toch oranje stof te zijn. Gelukkig hebben we nog een paar mooie dagen in het verschiet. We zijn benieuwd hoe de spieren en billen het gaan houden, want de eerste pijntjes voelen we.

Foto: Marjolein van der Klaauw

Het is al bijna 20.00 uur, nog even eten en dan snel ons slaapmatje opzoeken.

Vandaag begint het echte fietsen!

Door Renee Musch

Uit de luidsprekers van een moskee in Lilongwe galmt het geluid van het eerste gebed. Het is nog geen 05:00 uur, maar het komt eigenlijk wel goed uit. We staan vroeg op voor een lange dag van 60 km en 1100 hoogtemeters richting het regenwoud van Malawi. Een enkeling start de dag met een meditatie. Anderen wrijven de slaapzandjes nog eens uit hun ogen. Er heerst een serene rust doch een gespannen sfeertje in de groep. Vandaag gaan we echt fietsen. We maken ons op voor een pittig parcours.

Na een vroeg ontbijtje en straffe bak koffie stappen we in de bus richting het noorden van Malawi. De Malawinese media heeft een openingsceremonie georganiseerd om ons te verwelkomen. Een groep dansers van Music Crossroads Hear Us Children dancers geeft een prachtig optreden in de tent. Een groep jongens en meiden beelden de uithuwelijking van meisjes uit in hun opzwepende dans. Wat een kracht en energie komt er los uit dit optreden. Op de gezichten van mijn medefietsers lees ik de emoties af, opgeroepen door de overweldigende dans en de jongens die drum spelen. Ik merk dat ik zelf mijn tranen van geluk niet kan bedwingen en er rolt een traan over mijn wang. We stappen af van ons programma en swingen nog lang na.

Foto: Marjolein van der Klaauw

En dan het moment suprême. De tocht van 500 km gaat dan echt beginnen. De Country Human Resource Manager van Plan, Willy Kasanga, knipt het witte lint door, en onder toeziend oog van de media (zeg maar de NPO 1 van Malawi) gaat onze tocht van start. Deze voert eerst over de M1, de hoofdsnelweg van Malawi. De combinatie van een goede slaap en strak asfalt maakt dat het tempo er goed in zit. De Malawinezen zijn blijkbaar op de hoogte van onze tocht, want mannen, vrouwen en kinderen staan massaal langs de weg om ons succes en sterkte te wensen.

We worden overal warm onthaald. Veel handjes en duimpjes gaan omhoog en de kinderen willen een blanke huid maar al te graag aanraken. In ieder dorp staan ze ons op te wachten! Na de tweede stop gaan we onze grenzen verleggen. Het asfalt houdt op en de hellingsgraad in de wegen neemt toe. Wat heet: de wegen bestaan uit een combinatie van grind, rotsblokken en mul zand, en regelmatig trotseren we hellingen van 10 tot 14%. Iedereen houdt keurig een mooi tempo aan onder het genot van het heerlijke zonnetje dat zich veel laat zien.

Foto: Marjolein van der Klaauw

De wegen – nou ja, wegen… – worden steeds slechter. Niet zo vreemd, want veel inwoners hier stemmen op de oppositiepartij en dus wordt hier niet geïnvesteerd in de infrastructuur. Dat is te merken. Een kuil van 40 cm is geen uitzondering. Maar het meest bijzondere is het landschap van het gebied waar we doorheen fietsen. Er doemt steeds meer groen op. Wat blijkt, het laatste stukje regenwoud van Malawi ligt hier. Onze lodge is in zicht. Een ware oase van een tuin vol met tentjes.

We hebben nog net even de tijd om de dag af te sluiten met een warme douche om de zonsondergang van 17:30 uur niet te missen. Wat een plaatje. Nu begrijp ik waarom dit het warme hart van Afrika wordt genoemd. De mannen van Plan laten hun kunnen op een vuurtje weer zien. Een overheerlijke maaltijd gaat er na deze dag wel in. De (hoe toevallig, sinds twee maanden Nederlandse) gastheer en -vrouw van onze lodge hebben een mooi kampvuur gemaakt waar we nader tot elkaar kunnen komen. Wat een prachtige plek!

Foto: Marjolein van der Klaauw

Iedereen is bekaf. Het wordt een gewoonte om rond 20:00 uur naar je bed te gaan. We moeten weer vroeg op voor dag vier.

Motivatie: check!

Door Ciska Slaager

“So, these are our emergency menstruation pads for the girls to use when their menstruation starts unexpectedly”. De vrouw van de zogenaamde ‘sanitary group’ van de school die we bezoeken laat ons trots het sanitairgebouw zien. En de naaimachine waarmee de maandverbandjes worden gemaakt. Zo had ik er nog nooit bij stilgestaan. De dingen die voor ons in Nederland zo normaal zijn, kunnen hier in Malawi een reden zijn voor kinderen om wel of niet naar school te gaan. Je menstruatie bijvoorbeeld. Of het (tekort aan) eten.

Wat een indrukwekkende dag. Na een compleet verzorgd ontbijt en heerlijke koffie (yay!) vertrekken we in busjes naar een ‘primary school’ nabij Lilongwe, de hoofdstad. Een feestelijke ontvangst staat ons te wachten: alle kinderen staan met bekers pap in hun handen klaar om ons tegemoet te zwaaien. Deze school geeft les aan meer dan 1000 kinderen!

We worden welkom geheten door onder andere de directeur van de school, het ‘child protection management’ van Plan International Malawi, de pastoor, de plaatselijke politie en natuurlijk alle docenten en scholieren.

Foto: Marjolein van der Klaauw

Ik dacht dat ik inmiddels goed wist wat Plan doet en bereikt in Malawi maar het blijkt al snel dat het nog grootser is dan ik dacht. Ter plekke horen over de effecten van de projecten maakt me ontzettend gemotiveerd en trots dat ik, wij, hier aan kunnen bijdragen.

Foto: Marjolein van der Klaauw

Zodra drie meisjes, drie studenten met een schrijnend verleden, hun verhaal vertellen valt het stil. Ik voel tranen opwellen en hang aan hun lippen. Wat zijn ze sterk. Dankzij de ‘mother group’ die bestaat uit vrouwen uit de community, begeleid door Plan, zijn alle drie de meiden na een kindhuwelijk en tienerzwangerschap weer terug naar school gegaan en hebben ze hun toekomst nog voor zich. Zoals mooi wordt gesproken: “Everyone below the age of 18 has the right to be raised”. Kindhuwelijken zijn vooral het gevolg van armoede en gebrek aan onderwijs. Maar ik heb na deze mooie toespraken heel veel vertrouwen in het effect van de voorlichting die Plan weet te bieden in deze community’s. De ‘Chairman of child protection’ zegt dan ook: “Even if Plan leaves today, we will continue to work.”

We sluiten het luchtig af! Er wordt gevoetbald, ‘ge-hoofd-schouders-knie-en-teend’, gedanst en er worden veel high fives gegeven. Wat een feest!

Een uurtje later komen we aan op een heel mooi plekje tussen de bomen, bij het kantoor van Land & Lake Safaris. Een heerlijke lunch staat klaar waarna we de fietsen gaan afstellen en testen! Stiekem kon ik niet wachten om op de fiets te stappen (benieuwd of ik dit over zes dagen ook nog zeg!).

Het blijkt best een uitdaging. Is ‘ie te groot, te klein, hoe hoog moet het zadel? Sommige pedalen zitten muurvast. Maar niets is het team van L&L te gek, ze werken hard om ons veilig en comfortabel op de fiets te krijgen! We maken een rondje (of eigenlijk twee) van in totaal 7,5 km en kijken elkaar tevreden aan.

We zijn er klaar voor! Fietsen: check! Koffers: check! Motivatie: check!

Foto: Marjolein van der Klaauw

The adventure begins!

Door Nicole Bleijenberg

Het is zover, het gaat beginnen! Het moment waar we met z’n allen zo lang naar hebben uitgekeken. We hebben uren getraind, maandenlang geld ingezameld en dan zit je ineens in het vliegtuig!

Ik begin deze lange reis met 14 teamgenootjes, de anderen zijn al eerder vertrokken en hebben hun eerste nacht in Lilongwe (de hoofdstad van Malawi) er al op zitten. Ik merk aan mezelf dat ik toch wel een beetje zenuwachtig ben. Het is gezonde spanning en vooral heel veel nieuwsgierigheid naar het land, de mensen, het fietsen en het hele avontuur!

Tijdens de lange overstap op Nairobi hebben we genoeg tijd om elkaar beter te leren kennen, te eten, te slapen en spelletjes te spelen. Terug het vliegtuig in voor de laatste twee uurtjes van onze reis en ineens doemt het prachtige Afrikaanse landschap onder ons op. Je kunt de dorpjes en de dirt roads al zien liggen. Wat een gek en gaaf idee dat we over twee dagen daar gewoon aan het fietsen zijn!

Bij aankomst op het vliegveld in Malawi hebben we een kleine tegenvaller. We waren er al een beetje op voorbereid (lees: setje fiets kleding in handbagage) maar er is vanuit Nairobi maar één backpack meegevlogen naar Malawi… Nu maar duimen dat morgen de 20 andere tassen aankomen!

Foto: Marjolein van der Klaauw

Eindelijk zijn we compleet met de hele groep! Gesetteld in Lilongwe in het Mafuma hotel. Morgen staat ons eerste Plan-projectbezoek op de planning en de bikefitting. Maar nu eerst dineren met ons leuke, gezellig en super enthousiaste team! En op tijd naar bed want slapen is er in het vliegtuig niet echt van gekomen!

Ga jij ook de uitdaging aan?

Fiets mee met Cycle for Plan

Vraag de informatiegids aan

 

 
 
 
 
 

Sorry

De versie van de browser die je gebruikt is verouderd en wordt niet ondersteund.
Upgrade je browser om de website optimaal te gebruiken.