Meisjes gaan niet naar school door taboes, gebrek aan kennis en het ontbreken van goede voorzieningen. Iets wat volkomen natuurlijk is, vormt zo een dagelijkse belemmering voor onderwijs, veiligheid en toekomstkansen. Menstruatie wordt als “onrein” gezien. Meisjes mogen soms niet in huis slapen, niet koken en niet deelnemen aan het dagelijks leven. Door deze uitdagingen wordt naar school gaan tijdens de menstruatie vaak simpelweg onmogelijk gemaakt.
71 % van de meisjes krijgt te maken met chhaupadi, waarbij zij tijdens hun menstruatie worden afgezonderd en in hutten moeten slapen.
22 % van de meisjes mist regelmatig school omdat ze menstrueert
59 % van de mensen in Kakilot heeft geen toegang tot schoon drinkwater of sanitaire voorzieningen
Een aanpak die verder gaat
Voorzieningen
- Veilige toiletten voor meisjes
- Menstruatie- en hygiëneruimtes op school
- Herbruikbare menstruatieproducten
Kennis
- Voorlichting voor meisjes en jongens
Normverandering
- Gesprekken met ouders, leraren en (religieuze) leiders
- Structurele opname van menstruatiezorg in schoolplannen en budgetten
Kokila's verhaal
Kokila groeide op met deze realiteit. Tijdens haar menstruatie moest ze buiten slapen en werd ze door haar leraren regelmatig naar huis gestuurd. “Het voelde alsof ik mijn eigen leven niet mocht leiden”, vertelt ze. “Elke maand miste ik lessen en voelde ik me minderwaardig, terwijl ik er niets aan kon doen.”
Kokila’s leven veranderde
Dat veranderde toen haar school deelnam aan het menstruatiezorgprogramma van Plan International.
Kokila kreeg voorlichting, toegang tot veilige voorzieningen en zag hoe haar omgeving langzaam begon te veranderen. “Ik leerde dat menstruatie normaal is. Nu durf ik te praten, naar school te gaan en anderen te helpen”, zegt ze vastberaden.
Vandaag de dag mist Kokila geen lessen meer en zet ze zich actief in om taboes in haar gemeenschap te doorbreken.
Een aanpak die bewezen is
De resultaten laten zien dat deze aanpak werkt. Op scholen waar het programma is uitgevoerd, geven meisjes aan geen lessen meer te missen tijdens hun menstruatie. Openheid rondom menstruatie neemt toe, schadelijke praktijken verdwijnen stap voor stap en scholen en gemeenten nemen verantwoordelijkheid voor structurele verbeteringen.
