Welkom bij Plan International Nederland.
Fijn dat je onze site bezoekt! Plan International Nederland maakt gebruik van cookies. Heel handig voor ons maar zeker ook voor jou. Want met cookies zorgen we er o.a. voor dat we de website gebruiksvriendelijker kunnen maken en we je een fijne ervaring kunnen bieden. Daarnaast zetten we bijvoorbeeld cookies van Google in om activiteiten op onze website te analyseren en onze pagina's te verbeteren. En we plaatsen ook cookies van o.a. Microsoft, Facebook en Twitter voor social media- en advertentiedoeleinden. Zo kunnen wij gerichte campagnes voeren om meer mensen te bereiken zoals jij. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Je kunt je toestemming altijd weer intrekken. Lees meer hierover in ons cookiebeleid.

Fietsers bloggen live vanuit Vietnam

  • 9 oktober 2018

14 bikkels zijn de uitdaging aangegaan om ruim 400km te fietsen over spectaculaire bergpassen en langs terrasvormige rijstvelden door het adembenemende Vietnam. Alle fietsers hebben vooraf minimaal €4.000 aan sponsorgeld opgehaald, waarmee ze het werk van Plan International Nederland steunen in de strijd tegen kindhuwelijken in Vietnam. Onderweg bezoeken de deelnemers diverse Plan projecten om zo met eigen ogen het verschil te zien dat deze projecten maken.

Blogs en videoverhalen

Ben je benieuwd naar hun ervaringen en avonturen? Lees hier hun persoonlijke blogs en bekijk de foto’s. Wil jij ook een onvergetelijke challenge aangaan? Kijk hier voor meer informatie.

Afscheid nemen

Door Christel van Vugt

Vandaag nemen we echt afscheid. Gisteren is dokter Marit al naar een andere plaats in Vietnam vertrokken, om een week te acclimatiseren. Vanochtend vliegt Sophie terug naar Nederland en Truus gaat naar Ho Chi Minhstad. In de loop van de dag wordt de spoeling steeds dunner. Bijna iedereen blijft nog langer, om dit deel van de wereld beter te verkennen. Helaas ga ik meteen naar ons kikkerlandje terug. Weer aan het werk gaan na zo’n mooie reis is ok.

Cycle for Plan Vietnam afscheid

Want dat deze reis echt heel leuk is staat buiten kijf. Wat een ontzettend lieve mensen hebben we langs de weg ontmoet, met kinderen die ‘hello’ roepen en ons aanmoedigen. Wat een prachtige en steeds veranderende natuur hebben we tijdens onze fietstochten gezien. En bovenal, wat een mooi project hebben we bezocht. Met natuurlijk als hoogtepunt de ontmoeting met onze sponsorkinderen. En we hebben ook ontzettend veel lol gehad. Voor mij was de topper de karaoke!

Vanmorgen hangen we met zijn 6-en en Tình de ‘foute’ Vietnamese toerist uit. Eerst gaan we naar het museum voor etnografie. Daar zien we een overzicht van de 45 minderheden en huizen op palen. Tình zit zoals gewoonlijk op zijn praatstoel en vertelt ons over deze verschillende bevolkingsgroepen. Daarna zitten we een uurtje in een rickshaw, (zelf fietsen is veel leuker). Na een korte stop bij een tempel lunchen we bij Grandma’s. Het favoriete restaurant van Tình en daar heeft hij helemaal gelijk in.

Nog een middagje shoppen, haren knippen en ‘hangen’ op de bank van het hotel, dan is het tijd om naar het vliegveld te gaan. Bedankt iedereen voor deze prachtige reis en vooral Simon en Iris van Plan die dit mogelijk hebben gemaakt. We zien elkaar op de reünie!

Van Sapa naar Hanoi

Door Caroline van Dijk

We hebben een geweldige karaoke avond. Verkleed in Fout Vietnamees winnen Sophie en Esther de eerste prijs voor de leukste outfit: een prachtig drakenmasker, die Sophie mee naar huis neemt.

Vietnam Cycle for Plan 2018

Door de afterparty in het hotel, beginnen we wat duf met het luxe ontbijt. Pancakes, stokbrood en noedels met vlees, vis en groente, die we ook als lunch en diner krijgen iedere dag. Helaas is het mistig, dus veel uitzicht over de vallei hebben we niet. Maar mooier dan het uitzicht langs de grens van Myanmars en China, kan ook niet meer. Nog snel even echte nepschoenen scoren en dan in de bus terug naar Hanoi. Over een tolweg rijden we 315 km in 6 uur, inclusief lunch in een wegrestaurant. Daar zijn betaalde toiletten, dus geen hurktoiletje naast een keuken en geen verwarmde wc bril zoals in het laatste hotel. We zien onderweg nog de paradijselijk uitziende terrassen met rijst langs de hellingen. Elk stukje grond lijkt gecultiveerd. Voor de mensen is het keihard werken om uit zo’n smal strookje op een steile helling hun inkomen te genereren.

Cycle for Plan Vietnam 2018

In Hanoi gaan we naar het poppentheater. We zien poppen in het water en traditionele scenes met waterbuffels, vissen, draken en eenden. Leuk, soms wat gewelddadig en weinig aandacht voor ‘onderwijs en economische zelfstandigheid’ voor vrouwen! De helft van de groep valt overigens in slaap na de lange busreis. Als we beginnen met de streetfood tour is iedereen weer klaarwakker. Met onze gidsen gaan we lokale hapjes proeven. We eten noedels, vegetarische garnalen, sushi en een soort gourmette met inktvis. We zitten aan een keukentafeltje met kleine krukjes in een achterafstraatje. Heerlijk! De tour eindigt bij een barretje met bier en Mai Tai cocktails op het drukste kruispunt in het oude centrum van Hanoi. De politie komt af en toe langs om de weg weer vrij te maken, waarop krukjes en tafeltjes snel ingeklapt worden en alles inschuift tot de politie weer de hoek om is. We nemen afscheid van Tingh en Tangh, onze twee geweldige enthousiaste Vietnamese begeleiders gedurende de hele reis.

Ik kijk terug op een geweldige rijke ervaring waarbij ik solidariteit ervaar, niet alleen door de financiële bijdrage, maar ook door de respectvolle belangstelling. Dat voel ik des te sterker als moeder van 3 prachtige dochters die gezond opgegroeid zijn, een studie hebben kunnen volgen en financieel op eigen benen staan, zonder afhankelijkheid van een man of (schoon)familie.

De laatste keer op de pedalen

Door Marijn Meulenbeld

Het gevoel van euforie, dat ons de rest van de dag bij zal blijven, begint wanneer we de ontbijtzaal betreden. Het ontbijt dat uitgestald staat bevat alles wat men maar kan wensen! Ik twijfel tussen de pannenkoekjes met honing en vruchtencompote of de mini-cakejes met botercrème. Ik kies gewoon allebei. De wolk die het zicht op Sapa ontneemt en alles in een dichte mist hult, mag de opgelaten sfeer niet drukken. Vandaag beginnen we aan de laatste kilometers van onze tocht!

Woman Cycle for Plan Vietnam, October2018
Door Nanda Hagenaars

Omdat het weer toch slechter is dan gedacht en het wegdek meer kuil dan asfalt is, brengt een transferbusje ons naar een ander startpunt. ‘Aan de andere kant van de berg schijnt de zon’ wordt ons toegeroepen door onze trouwe gidsen. Helaas blijkt het gras niet altijd groener en de zon niet altijd feller aan de overkant, want de wolk blijft ons hullen in een fijne nevel. Toch beginnen we na onze warming-up aan de afdaling. Ik klik mijn schoenen voor de laatste keer in de pedalen en schakel vol goede moed direct naar de zwaarste versnelling; dit gaan we doen!

Het is even slikken: het zicht is slecht, de weg vol gaten en je weet nooit helemaal zeker hoe diep de plassen eigenlijk zijn. Toch lukt het ons allemaal om, bedekt met modder maar zonder kleerscheuren, onderaan de berg te komen! Wanneer dokter Marit mét bekende roze vlag om de bocht in beeld komt, stijgt het gejuich in de groep op. We hebben het gehaald!

Finish Cycle for Plan, Vietnam October 2018Ik krijg bijna een lamme hand van alle high fives en ik merk dat de emoties elkaar in rap tempo afwisselen. Waanzinnig trots ben ik, op mezelf, maar vooral op iedereen uit de groep die hier ook keihard voor heeft moeten knokken. Dit is echt een prestatie die we samen hebben geleverd! Maar het is ook gek om nu klaar te zijn. De fiets die mij inmiddels lief is, lever ik straks in. En dan? Kennelijk vraag ik het mij hardop af, want Iris vertelt dat vanavond karaoke op het programma staat. Geen uitdaging voor de benen meer, maar zeker wel voor de oren van de andere deelnemers!

De champagne wordt ontkurkt en Queen zingt ons door de speaker toe dat wij kampioenen zijn! En terwijl ik het glas met de andere deelnemers hef, bedenk ik dat Freddie Mercury daar maar mooi gelijk in heeft.

Hoang Lien Pass

Door Esther van der Werken

Vandaag de laatste dag om te knallen, het is D-day. We gaan de Hoang Lien Pass op. De beklimming is 20 km lang en heeft een stijgingspercentage van 10%! Ben ik straks de Queen of the Hill?

De dag begint niet goed, omdat ik bijna niet uit bed kan komen. De kilometers hebben ervoor gezorgd dat mijn rug een beetje vast zit. Maar het gaat niet gebeuren dat ik vanmorgen al moet opgeven. Ik krijg een paar pijnstillers van dokter Marit en hopelijk kan ik weer knallen.

Eerst nog even afscheid nemen van mijn lieve vertaler Trang. Ik mag van Plan een certificaat uitreiken, die ze goed kan gebruiken als referentie. Trang is zelfs een beetje emotioneel, omdat het afscheid eraan komt.

Biker on road in Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Tot aan de lunch is het behoorlijk zwaar, de rit heeft meer heuvels dan met ons was besproken. Misschien wel goed, want anders was ik niet eens begonnen vandaag. De pijnstillers werken wel, maar up hill voelt als: “Waarom was ik hier ook alweer aan begonnen?” De uitdrukking ‘er als een berg tegenop zien’, zal nooit meer hetzelfde zijn.

Gelukkig word ik erdoorheen gesleept door Jannie, Sophie en Marit; zonder hun hulp was ik zeker gestopt. Is de beklimming misschien al begonnen? Oh nee helaas… die komt pas na de lunch.

Biker in Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Na de lunch beloven we elkaar: “We gaan in ieder geval beginnen aan de klim!” Het gaat wonderbaarlijk goed en we trekken elkaar erdoorheen. Mijn rug voel ik niet meer door de adrenaline. Als we op de helft zijn,spreken we af dat we deze gaan fixen, we zijn nu zo ver!

Mijn groepje neemt nog even een pauze, maar ik voel dat ik door moet fietsen, anders kom ik nooit meer op gang. In de verte zie ik Caroline, die een stuk wandelt en het dus ook zwaar heeft. Van eerdere dagen weet ik hoe zwaar het laatste stuk is, als je dit alleen moet doen. Ik kan sluit aan bij Caroline en samen maken we het laatste deel af. Wat een gaaf gevoel dit.

Tranen in mijn ogen, en wat ben ik trots!
Boven wacht ons een geweldig uitzicht! Onbeschrijfelijk!

Door Nanda Hagenaars

We dalen af richting Sapa, in de spits en mist; best spannend.

Ons hotel heeft een disco toilet met verwarmde wc bril, en een bad met badjassen.
Tijdens het diner krijg ik de gele trui overhandigd. Een trui met bananen, die uitgereikt wordt om mensen in het zonnetje te zetten. Ik krijg hem omdat ik Caroline geholpen heb vandaag. Ik ben best een beetje trots.

We krijgen een welverdiende massage, op de 4e verdieping zonder lift. Het traplopen lijkt zwaarder dan die berg van vanmiddag…

Morgen mogen we uitslapen. Nog een korte fietstocht in Sapa. Heel gek dat dit prachtige fiets avontuur bijna voorbij is. Ik zou bijna weer die berg op gaan.

Puntje van je neus

Door Moniek Poerstamper

Aan toekomstdromen geen gebrek! We bezoeken de kinderen van de school in Lai Chau en vragen wat ze willen worden. Dan blijkt dat we een leraar, een politieagent en een zanger in de zaal hebben! Onwijs leuk om te zien hoe enthousiast (en af en toe natuurlijk ook verlegen) de kinderen zijn. Vandaag zitten we wat minder op de fiets, maar zien we des te meer van de plekken waar ons sponsorgeld naartoe gaat. We bezoeken een project van Plan op een school in Lai Chau bij de Dao gemeenschap.

Veel westerlingen zien ze hier niet, dat is duidelijk. En al helemaal niet in gekke fietspakjes. We hebben dan ook alle aandacht en veel van de kids willen met ons op de foto.

Bikers Cycle for Plan Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Na een welkomstwoord van het hoofd van de school, staat de ontmoeting met onze sponsorkinderen op het programma. Best spannend, want ‘mijn’ Du is acht en ik heb eigenlijk geen idee hoe dit gaat verlopen. Of we een beetje met elkaar kunnen praten, of ze het leuk vindt.

Du ziet er prachtig uit, in kleurrijke kleding die typisch is voor haar gemeenschap. Ze is samen met haar moeder (even prachtig) en ik heb tolk Thang bij me. We beginnen met een spelletje met alle Cycle deelnemers en sponsorkinderen, geleid door een vrij hysterische Vietnamese dame. Op haar glitterstilleto’s zingt ze en doet een dansje voor – raak het puntje van elkaars neus aan, klap in je handen, maak een dansje. Ik vind de dame nogal eng, maar het werkt wel: Du lijkt het steeds leuker te vinden en doet vrolijk aan alles mee. Prima ijsbreker.

Cycle for Plan sponsor child in Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Ik stel Du, haar moeder en haar zus via de tolk allerlei (van tevoren bedachte) vragen. Zo kom ik erachter dat ze thuis een hond, een kat en een waterbuffel hebben. Dat Du van ‘meat and candy’ houdt, niet per se in combinatie denk ik. Ook vertel ik wat over mijn leven in Nederland en laat foto’s zien. We kleuren samen en ze wil mij graag de kleurplaat geven – met mijn naam ‘moniek poe’ erop;).

Cycle for Plan October 2018
Door Nanda Hagenaars

Na het afscheid gaan we lunchen met de tolken en Plan crew, zodat we ’s middags door kunnen met de Girls club. Samen met andere kinderen van de school zien we de deelnemers zingen, dansen en toneelstukjes spelen – waarbij de moraal van het verhaal er lekker dik bovenop ligt: trouw niet te jong.

Door een heftige regenbui verhuizen we abrupt naar een overdekt gedeelte. Geweldig om te zien hoe alle kinderen met krukje naar binnen rennen en hun plekje vinden! Het gaat als de bliksem en het is zo’n gestroomlijnd proces, doen ze vast vaker. We doen mee met hun (veel te moeilijke) dansje en ze doen met z’n allen mee met hoofd, schouders, knie en teen.

Cycle fr Plan Vietnam sponsor child
Door Nanda Hagenaars

Na een snel bezoek aan de Parents Club maken we een prachtige afdaling op de fiets tussen de rijstvelden door en laten we de dag bezinken. Ik hoop heel erg dat de bijna 60.000 euro die we samen als groep hebben opgehaald helpt. Dat de kinderen die we vandaag hebben gezien goed onderwijs krijgen, dat ze de armoede kunnen ontgroeien. Ik hoop dat Du alle mogelijkheden krijgt om het mooiste van haar leven te maken; ik hoop dat ze het puntje van haar neus achterna gaat!

Lai Chau

Door Minou van Seyen en Peter-Paul Kayser

Maandag 15 oktober 06.34, de wake-up call in Vietnam. De gezonde spanning is bij ons allen aanwezig, wat merkbaar is tijdens het ontbijt.

De dag begint met een stukje geschiedenis. We bezoeken een monument met uitzicht over de Mường Thanh Valley. Met het monument wordt de slag bij Điện Biên Phủ, de laatste slag in de Vietnamese onafhankelijkheidsoorlog, herdacht. Tijdens de slag heeft het leger van Ho Chi Minh, de Viet minh, het Franse leger verslagen.

Bikers in Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Wat betreft het fietsen wordt het vandaag een zogenaamde makkelijke tocht. 62 km met een aantal hellingen. Dit noemen wij in de groep ‘chill’, maar goed na gister kan het alleen maar beter worden.
We volgen vandaag een route langs ‘the black river’. De rivier heeft een sterke stroming. Het verhaal gaat dat zodra je in de rivier valt, je vrijwel zeker bent dat je het niet na kan vertellen.

Ondertussen zijn we op de fiets gestapt en er staat ons een nieuwe uitdaging te wachten. Door de hoge luchtvochtigheid is het de warmste dag tot nu toe. Zwetend klimmen we de heuvels op. We gaan zelfs een pittig stukje omhoog, wel 2 pepers sterk aldus Marijn. Even ter vergelijking. Gister hadden we 8 pepers pittigheid voor de kiezen!

Biker in Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Tijdens de lunch wordt vertelt dat er rotsen op de weg liggen waardoor de weg op gezette tijden niet toegankelijk is. We vervolgen onze tocht zo snel mogelijk. Helaas treffen we, nadat we 1 minuut te laat zijn aangekomen, een geblokkeerde weg aan en moeten we de tocht voortijdig staken. Totale score qua kilometers vandaag komt op 45 km, prima score voor een chilldag.

Biker in Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Vanavond zullen we het projectbezoek en de ontmoeting met onze sponsorkinderen voorbereiden. We zijn erg benieuwd wat ons morgen te wachten staat!

We did it!

Door Gusta de Jong

Vandaag is het zover. De dag waar ik al maanden naar uitkijk of eerder, tegenop zie… Vandaag gaan we dé klim doen: 13 kilometer 10% stijgen. Dus: ontbijten, bagage in de bus, warming up op de parkeerplaats en dan op de fiets. Door de ochtendspits rijden we tussen alle scooters mee de stad uit. Wat geweldig. Er blijkt een aardig klimmetje in te zitten en zo komt de stemming er meteen lekker in. We passeren dorpje na dorpje en overal hoor je “hello” en worden we vrolijk toegezwaaid. De eerste 28 km tikken ontspannen weg en voor ik het weet is de eerste stop alweer een feit. We passeren koffieplantages en zien de matten waarop rijst en kruiden langs de kant van de weg liggen te drogen.

Fietsers bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

En dan, na de typisch Vietnamese lunch, is het zover. We mogen eraan geloven! De briefing is als volgt: 6 km flinke klim van 8 tot 9 procent, dan een break om daarna aan de klim van 13 km te beginnen. Ik spreek met mezelf af dat ik van break naar break fiets. De eerste kilometers klim ik steady omhoog. Met een tussenstop om een foto te maken van het uitzicht én de lokale bevolking volbreng ik de eerste 6 kilometers. Tijdens de break krijgen we te horen dat het nog 7 km is, en geen 13. Wat zijn we opgelucht. We zitten al op de helft. Ik denk: dit ga ik doen, dit gaat lukken! De eerst 4 km doe ik in twee keer. Na 4 km staan er een aantal anderen en er wordt gezegd: “Je ziet er goed uit Guus”. Ik voel me ook goed!

Fietsers bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Geen pijn, geen ademnood. Geen reden om niet door te gaan dus. In het begin nog met een aantal anderen maar al snel pak ik mijn eigen tempo weer op. Na 900 meter stop ik voor water. Even op adem komen en dóór, na 800 meter stop ik weer, pfft, dit is wel pittig, vooral mentaal! Ik pep mezelf op en daar ga ik weer, hup met die beentjes! Inmiddels heb ik gezelschap gekregen en met z’n drieën trappen we door, links rechts, links rechts. Nog één keer stoppen we, voor het uitzicht natuurlijk… en dan is het moment eindelijk daar. Onder luid gejuich worden we binnengehaald door de anderen. Wat ben ik enorm trots op mezelf.

Fietsers bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Dan ontmoeten we Zia die op de plek van de finish haar kraampje met lokale producten heeft. Zij is een kindbruid en ze vertelt ons haar verhaal. Ze was 17 toen ze trouwde en heeft inmiddels haar eerste kindje. En dan komen bij mij de waterlanders. Het besef dat deze jonge vrouwen zo stoer zijn en zo doorzetten om iets van hun leven te maken. Wat een bekroning op deze dag om haar te mogen ontmoeten.

Na nog een spectaculaire afdaling van 10 km stappen we in de bus voor een transfer naar ons hotel. Ik zit met een dikke grijns in de bus. Vietnam wat ben je mooi!

Fietsers bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Een dag van tegenstellingen

Door Veerle Fiedler

Kou in de ochtend tegenover brandende zon in de namiddag. Kilometers afdalen tegenover kilometers klimmen. Een gevoel van ‘wat is dit afschuwelijk’ tegenover verwondering en het gevoel van ‘yes I rock!’

Ik heb het geluk dat slapen een van mijn kwaliteiten is, want in tegenstelling tot de andere toppers heb ik een redelijke nacht gehad. Het ontbijt werk ik tegen m’n zin naar binnen, want ik heb het straks hard nodig. Vandaag staat er 95 km op het programma waarbij we eindigen met een klim van 7 km met een stijging van 7%!! Beetje knikkende knieën heb ik wel.

Fietsers bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Gelukkig beginnen we de dag (na een kleine klim) met een flinke afdaling. Je zou denken dat doe ik even, maar zoiets vergt opperste concentratie op een drukke weg in Vietnam. Vrachtwagens komen luid toeterend langs je geraasd, blije kinderen roepen en zwaaien naar je, plotselinge kuilen in de weg en dieren die oversteken. En ondertussen raas je ook nog eens met een enorme snelheid achter elkaar die berg af. Aan mijn rechterkant van de weg een berghelling en aan de linkerkant een enorme vallei met rijstvelden en jungle achtige planten. Zo veel groen!! Het voelt heerlijk. Die enorme snelheid en een prachtig massaal landschap om je heen geven je het gevoel alsof je de wereld aan kan.

Fietsers bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

Rond de 60 km stoppen we voor de lunch. Mijn billen willen eigenlijk ook niet meer de fiets op. Ondanks investering in goede fietskleding begint het al aardig te schuren. Rond de 85 km weer een stop, de afgelopen kilometers waren afzien. De zon brandt en zelfs de blije kinderen langs de weg krijgen steeds minder aandacht. Tijdens de stop krijgen we nog een laatste peptalk voor we starten met de lange beklimming. Jeetje wat is dat heftig! Heel langzaam werk je jezelf omhoog. Het moeilijke is dat je geen idee hebt hoe lang je al bezig bent en of je er misschien al bijna bent. Ik doe oortjes in met harde muziek en begin met trappen. Het verbaast me dat mijn benen nog rond kunnen draaien. Het is strijden en afzien zo’n klim. Maar poe wat smaakt dat bier lekker op de top!

Fietser bloggen vanuit Vietnam
Door Nanda Hagenaars

De eerste fietsdag

Door Sophie Laarman en Esther van de Werken

Snoozen hoeft vandaag niet. We worden gewekt door de haan van het huis. Shit, we moeten ons springrolletje uit (we liggen namelijk allemaal als springrolletjes naast elkaar, ingepakt in onze lakenzak).
Op naar onze fietsen: het blijken topfietsen! Iedereen is blij: de fietsen zijn fijn en we mogen eindelijk beginnen aan het avontuur. Stiekem viel bij velen wel wat stress weg.

Cycle for Plan Vietnam blog
Door Nanda Hagenaars

Het wordt een rondje Mai Chau, met een ‘eerste’ bergje van slechts tien procent. We komen allemaal boven, de één met een knal rood hoofd, de ander heel relaxt, maar wel allemaal trots! Dit belooft wat voor morgen. Maar wat een mooi landschap! We fietsen tussen de rijstvelden en kinderen die ons met een grote lach en ‘hello’ toezwaaien.

Toeterende bussen, buffels ontwijken en opletten op gaten in de weg is best avontuurlijk. Maar het kan nog avontuurlijker…… ‘off road’ fietsen.

Cycle for Plan Vietnam blog
Door Nanda Hagenaars

We werken ons langs smalle, bobbelige en modderige paadjes, sporen achterlatend op onze witte Cycle shirtjes. Maar dit is dan wel het mooiste weggetje van de dag.

We sluiten helemaal tevreden af met totaal 71,6 km op de teller. Op naar morgen en nu eerst voetjes omhoog!

Girlpower

Door Truus de Groot

We vertrekken met slaperige oogjes naar het hoofdkantoor van Plan International in Hanoi. Maar als Sharon en Quin beginnen te praten over de projecten, ben ik meteen klaarwakker. Het blijkt vandaag – hoe toepasselijk – ook nog eens Wereldmeisjesdag te zijn en Sharon vertelt vol trots over de nieuwe campagne van Plan. Het thema is Girls get equal. Het is zo belangrijk dat meisjes (en kinderen in het algemeen) een opleiding volgen en voor hun rechten opkomen, zodat zij voor zichzelf en hun familie een betere toekomst creëren. De missie in Vietnam is om 2 miljoen meisjes een betere toekomst te geven en ik kan alleen maar heel trots zijn dat wij, met onze gezellige groep, een bijdrage mogen leveren.

Cycle for Plan Vietnam blog Truus de Groot
Door Nanda Hagenaars

Na de presentatie krijgen we kookles van de meiden die via Plan een gratis opleiding volgen in Hanoi. Veel van hen werken nu in een fabriek aan de lopende band. Ze hebben een onzekere toekomst en geen ontwikkelingsmogelijkheden. Nu kunnen ze een opleiding volgen als bijv. kok, kapster of in de sales. Ze leren ons hoe we loempia’s met een superlekker sausje kunnen bereiden. Mijn local hero is een jongedame die na onze heerlijke lunch, haar persoonlijke verhaal vertelt. Ze is 23, heeft een kindje van 4 en woont nu in Hanoi om een opleiding te volgen. Haar kind en man wonen in het noorden. Ze kan hen maar eens per 2 maanden zien na een bustocht van 5 uur. Ze werkt nu in de fabriek waar ze 12 uur per dag werkt voor een klein salaris en daarnaast volgt ze nu nog twee opleidingen. Het lijkt me niet makkelijk en ik bewonder haar lef en doorzettingsvermogen. Ik realiseer me des te meer dat bijna iedereen in Nederland de mogelijkheid heeft een opleiding te volgen in zijn of haar eigen omgeving.

Cycle for Plan Vietnam blog Truus de GrootHierna reizen we met de bus naar onze volgende bestemming in Mai Chau. Onderweg doemen de eerste bergen op en ik zie om me heen toch wat verschrikte blikken als de bordjes met stijgingspercentages van 7% en 10% voorbij komen. Morgen moeten we er echt aan geloven! Het uitzicht is fantastisch en als er vanavond niemand te hard snurkt in onze homestay, dan kunnen we morgen uitgerust op de pedalen.

Cycle for Plan Vietnam blog Truus de Groot
Door Nanda Hagenaars

Vertrek – quotes van de deelnemers

Door Iris Klaver

Voor vertrek vroeg ik een paar deelnemers wat ze verwachten van de reis.

Marjan: “Dat het heel zwaar wordt! Dat we vrijdag op die fiets zitten kan ik me nog niet voorstellen. Spannend en doodeng, maar super veel zin in.”

"Wil je een eerlijk verhaal? Ik poep in mijn broek! Maar ik heb me voorgenomen om eerst maar eens lekker te genieten van het feit dat ik op reis ben. Daarna kijk ik wel weer verder."

Marijn: “Veel uitdaging, maar ook dat het heel leuk wordt. Ik hoop dat ik genoeg getraind heb!”

Moniek: “Ik ben heel benieuwd naar de projectbezoeken. Ik heb al post van mijn sponsorkindje gekregen in een prachtig handschrift!”

Marit: “Veel gezelligheid, veel grenzen verleggen voor iedereen, natuur, en uiteindelijk allemaal één doel!”

Cycle for Plan Vietnam

Ga jij ook de uitdaging aan?

Fiets mee met Cycle for Plan

Vraag de informatiegids aan
 
 
 
 
 

Sorry

De versie van de browser die je gebruikt is verouderd en wordt niet ondersteund.
Upgrade je browser om de website optimaal te gebruiken.